çubuq

çubuq
I
сущ.
1. прут:
1) тонкая, гибкая ветка без листьев. Söyüd çubuğu ивовый прут, zoğal çubuğu кизиловый прут, uzun çubuq длинный прут, bir dəstə çubuq пучок прутьев, çubuqla şallaqlamaq (vurmaq) постёгивать прутом
2) тонкий металлический стержень, кусок толстой проволоки. Dəmir çubuq железный прут
2. палка:
1) ветвь или тонкий ствол дерева, очищенный от побегов. Çubuq kəsmək вырезать палку (из плетня)
2) предмет такой формы из какого-л. материала, употребляемый для различных целей
3) перен. о насилии с целью принуждения подчинения. Valideyn çubuğu родительская палка (как элемент воспитания)
3. палочка (маленькая палка). Dirijor çubuğu дирижёрская палочка
4. розга:
1) срезанная тонкая ветка, прут как орудие наказания. Çubuqla cəzalandırmaq наказать розгами; устар. мн. ч. розги (наказание ударами таких прутьев). Çubuq yedirtmək (vurmaq) kimə дать розги кому, çubuq yemək получить розог
5. стержень (предмет удлиненной формы, являющийся осью или опорной частью чего-л.). Metal çubuq металлический стержень, kömür çubuq угольный стержень, klapan çubuğu стержень клапана, çubuğun əyilgənliyi гибкость стержня
6. стебель (название различных частей предметов или устройств, имеющих вид трубки, стержня). Çubuq ayaqcığı стомат. ножка стебля
7. чубук:
1) черенок винограда для посадки
2) устар. полый деревянный стержень с трубкой для курения. Çubuq çəkmək курить чубук (трубку)
II
прил.
1. прутковый (имеющий вид прутка). тех. маш. Çubuq qalay прутковое олово, çubuq dəmir прутковое железо, çubuq avtomat прутковый автомат
2. прутяной (сделанный из прутьев). Çubuq səbət прутяная корзина
3. палочный:
1) сделанный из палок. Çubuq çəpər палочная изгородь
2) производимый палкой, розгой; розговый. Çubuq zərbəsi палочный удар
3) перен. устар. основанный на побоях, насилии. Çubuq (dəyənək) intizamı палочная дисциплина
4. розговый
5. стержневой. Çubuq dayaqlar стержневые опоры
6. чубукный
7. перен. разг. очень худой, тонкий (небольшой в окружности, обхвате, не полный или узкий в кости – о человеке, его фигуре, частях тела). Çubuq barmaqlar тонкие пальцы

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Смотреть что такое "çubuq" в других словарях:

  • çubuq — is. 1. Elastik, yarpaqsız, nazik, düz budaq, şüy. Çubuqla yun döymək. Söyüd çubuğu. – Mirzağa əlində tutub gəzdirmək üçün bağçadan bir çubuq kəsmişdi. S. H.. Kərim baba . . iki barmaq qalınlığında yaş çubuğu yonurdu. A. Ş.. 2. Nazik metal mil.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çubuqcuq — «Çubuq»dan kiç. Nar çubuqcuğu …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • zol — 1. 1. sif. Uzun zolaq şəklində olan, zolaq şəklində kəsilmiş. Zol gön. Zol taxta. // is. Zolaq şəklində kəsilmiş gön, dəri və s. // is. Ağacın gövdəsindən qoparılan zolaqşəkilli qabıq. 2. is. Zolaq. // Şüy çubuq, qayış zərbəsinin dəydiyi yerdə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çırt — təql. Tüpürərkən çıxan səs. Çırt atmaq – tüpürmək, tüpürərkən çırt səsi çıxartmaq. <Qənbərqulu:> <Əsgər> uzun bir çubuq da qoyub damağına, sağa da çırt atır, sola da. B. T.. <Bəy> yandan düşmüş dişinin yerindən çırt atdı və… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dibdənçıxma — sif. Budaqsız çubuq, zoğ, şiv. Dibdənçıxma çubuq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • gəm — 1. is. k. t. köhn. Vəl; sünbülü döymək üçün ata, öküzə qoşulan alət. Mən qaçdım, mindim gəmə və çubuq ilə başladım malları sürməyə. . C. M.. 2. is. Quzu, buzov və s. heyvan balalarının analarını əmməməsi üçün ağızlarına vurulan dəmir, çubuq və s …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • sızqov — bax sızqa. Hər yandan tel tel, çubuq çubuq, budaq budaq axıb gələn sızqovlar, çeşmələr bir birinə qarışaraq yetmiş dəyirmanlıq su olub. R. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aladı — (Qax) qoz çırpmaq üçün çubuq. – Meşədən yaxşı aladı kəsmişəm …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • baxacağ — (Əli Bayramlı, Salyan) yağın hazır olub olmamasını yoxlamaq üçün nehrənin içinə salınan nazik ağac, çubuq. – Baxacağı ver görüm yağ olub?; – Baxacağı nehriyə salallar, yağın olmasını bilməgə (Salyan) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çəmbərə — I (Balakən, Basarkeçər, Göyçay, Oğuz, Şəki, Zaqatala) arabanın və ya xışın qolunu boyunduruğa birləşdirən qayış və ya zəncir. – Arabanın çəmbərəsi qırıldı; – Qayışdan da olurdu çəmbərə, cır tənəx’dən də olurdu (Şəki); – Çəmbərə boyunduruğa… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çəvircəx’ — (Zəngilan) çörək çevirmək üçün işlədilən nazik çubuq. – Çəvircəyi uzat mq: çörəyi çəvirim …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»